ABD’de seçmen “kötünün iyisine” mi yöneliyor?

Amerika Birleşik Devletleri eski Başkanı Barack Hüseyin Obama’dan söz ediyoruz. Kendisi Kenyalı kökenli, Müslüman bir aileden geliyor fakat hayatının ilerleyen dönemlerinde ‘Hüseyin’ ismini öne çıkarmaktan hep kaçınmıştı. Şimdi ise eşi Michelle Obama yeniden kamuoyunun karşısına çıkmaya başladı. Bir süredir özellikle medya röportajlarında daha görünür hale geldi ve bu durum da doğal olarak şu soruyu beraberinde getiriyor: ‘Acaba Amerika yeniden bir kadın başkan ihtimaliyle karşı karşıya mı?’ Çünkü Amerika’da seçim dönemleri yaklaşmaya başladığında, tıpkı bizde olduğu gibi, siyasete yakın isimlerin aile bireylerine de sorular sorulabiliyor ve bunlar magazin gibi görünse de bazen siyasetin de parçası olabiliyor.

Michelle Obama’ya da benzer şekilde, ‘Yeni dönemde başkanlık için aday olmayı düşünüyor musunuz?’ sorusu yöneltildi ve onun bu soruya verdiği yanıt epey çarpıcıydı. Kendisinin ifadesiyle, ‘Son seçimlerde bile gördük ki Amerika henüz bir kadın başkana hazır değil’ dedi. Bu sözleriyle doğrudan Kamala Harris örneğine atıf yaptı; Harris’in Donald Trump karşısında başarılı olamadığını, güçlü bir siyasi duruş ortaya koyamadığını ve bu nedenle seçimin Trump lehine sonuçlandığını dile getirdi. Ona göre eğer daha güçlü, daha tartışmasız ve seçmende güven uyandıran başka bir kadın aday olsaydı, sonuçlar belki de bambaşka olabilirdi.

Michelle Obama’nın dikkat çekmek istediği başka bir nokta ise Amerika’daki seçmen psikolojisi. Çünkü Amerika’da seçmenin her zaman en doğru, en ahlaklı, en etik figürü seçmediğini; zaman zaman siyasi çıkış yolu arayışıyla ‘kötünün iyisi’ gördüğü seçeneğe yöneldiğini dile getiriyor. Donald Trump’ın seçilmesini de buna bağlıyor. Trump’ın karakteri, söylemleri, siyasi tarzı ve etik tartışmalarına rağmen, seçmenin içinde bulunduğu şartlar nedeniyle mecburen ona yöneldiğini söylüyor. Michelle Obama’ya göre mesele, seçmenin ahlaksızlığı değil; içinde bulunduğu siyasi denklemin, ekonomik ve sosyal baskıların, kutuplaşmanın seçmeni zorunlu olarak bu tercihe itmiş olması. Dolayısıyla onun mesajı, ‘Amerikan toplumu kadın liderliğine hazır değil’ cümlesinden daha derin; kültürel algılar, güç figürü, siyasal dayanıklılık ve liderlik kavramlarının henüz tam olarak dönüşmediğini anlatmaya çalışıyor.